Hide and Seek!

Verstoppertje spelen. In mijn kinderjaren was dit, naast uiteraard het voetballen, een favoriete bezigheid om vooral buiten te doen. Jezelf onzichtbaar maken voor een ander en maar hopen dat je dan niet ontdekt werd! Ongemerkt jezelf naar de 'buutvrij' plek dirigeren en constateren dat je echt onzichtbaar bent geweest. Het ware overwinningsgevoel kwam dan in mij naar boven, wat ieder van ons wel herkent. Om dit te realiseren moest je dus als kind van te voren wel duidelijk weten waar je jezelf ging verstoppen en hoe je hierna ongemerkt naar de buutplek kon komen. Een link met de 7 eigenschappen van Effectief leiderschap door Covey is nu snel gemaakt: 'Begin with the end in mind'. Waar wil ik heen in mijn leven en heb ik nu als schoolleider een duidelijk beeld voor ogen wat mijn bestemming gaat worden? Het stipje op de horizon bewust neerzetten en nadenken wat dit voor mijzelf als schoolleider betekent, maar ook voor mijn collega's en de organisatie. Mijzelf verschuilen in een kliko (een schone gelukkig) levert even plezier op maar maakt snel plaats voor een ongemakkelijk keurslijf in een veel te donkere ruimte. Ik wil juist gezien worden en daarvoor moet ik in beweging komen. Proactief handelen dus en dat kan alleen maar als ik zelf hier iets mee ga doen. Mijn eigen leven geef ik (mede)zelf vorm en stap volgens Covey van afhankelijkheid naar onafhankelijkheid om vervolgens door te gaan naar wederzijdse afhankelijkheid. Als schoolleider dus continu blijven werken om het eind goed in gedachten te blijven houden. Daar worstel ik nogal eens mee. Het vizier scherp houden en het stipje aan de horizon blijven volgen. Eerst dus de overwinning op mijzelf realiseren alvorens die met de omgeving te gaan ondervinden op dit vlak. Een andere eigenschap door Covey gesteld vond ik voor mijzelf als schoolleider ook herkenbaar: 'Seek first to understand, then to be understood'. Begrijp ik nou werkelijk de ander om ons gezamenlijk probleem op te lossen? Laatst zei een collega tegen mij:"het is fijn dat je deur altijd openstaat en dat je spontaan tijd vrij maakt voor mij om naar mijn probleem te luisteren, alleen... ik kan niet altijd het hele verhaal vertellen omdat je vaak al zelf op het laatst met praktische oplossingen komt aandragen!" Nadat deze opmerking bij mij geland was (Roger, kopy that) kwam ik er achter dat ik inderdaad de neiging heb om snel zaken op te lossen zonder meteen het hele verhaal (klaarblijkelijk) eerst volledig te aanhoren. Stukje ongeduld misschien of denk ik dat ik de ander al goed begrijp? De opmerking zette mij aan het denken en daarom ook met mijzelf afgesproken om eerst goed de tijd te nemen om een voorgelegd probleem vanuit meerdere invalshoeken te benaderen. Je hebt tenslotte het meeste invloed op je eigen gedrag. Begrijp ik als schoolleider nu echt waar het over gaat wat de ander tegen mij zegt? Mooie bewustwording dus dankzij deze collega en de theorie van Covey! Ik tuur naar mijn beeldscherm en zie opeens een bijzondere formule: 'E = MC2' Energy = Mission x Character x Competence. Intuïtief pak ik een note paper en schrijf dit op om deze formule vervolgens links bovenaan mijn beeldscherm te plakken. Zie zo, een formule om dagelijks te bekijken. Wetenschappelijk is immers vastgesteld dat als je iets dagelijks visualiseert dit ook gaat beklijven op termijn. Mooi, deze wetenschap geeft mij als schoolleider genoeg reden om dagelijks echt zichtbaar te zijn. Het verstoppertje spelen (in een kliko) laat ik voor nu maar even aan mij voorbij gaan....:) #jeugdsentiment

Stemfie! :)

Dubbel feest!

Je hebt wel eens van die dagen dat alles mee zit! Dat je denkt van, 'Tsjonge dat is wel erg gaaf dat dit gelukt is!' Afgelopen week hebben we dan eindelijk groen licht gekregen van de gemeente Oosterhout! Groen licht waarvoor dan?, hoor ik menig MLE student nu denken. Een formatieve go niet van de opleiding, hoewel ook wel een beetje maar hierover later meer, maar van de (reeds ontbonden) gemeenteraad. Een dag voor de verkiezingen kregen wij te horen dat onze school een substantiële bijdrage krijgt van de gemeente om ons bouwplan te gaan realiseren. Het lange wachten ( 3 jaar) is eindelijk beloond! Het geld volgt de visie en niet andersom! (Dit zal MLE docent Wim Folker dan ook zeer verheugen, zoals uit mijn eerdere paper bleek!:) Niet alleen maar extra vierkante meters door wat extra leslokalen maar geld ook om onze doordachte visie van modern en eigentijds onderwijs vorm te geven middels 2 nieuw te realiseren leerpleinen voor de onderbouw en de bovenbouw. Gemeenschappelijke ruimtes om samen iets te vieren (we missen nu een aula) of in kleine groepjes aan de slag op een multifuctioneel leerplein. De inrichting, de indeling en de keuze voor de mogelijkheden om genoemde pleinen vorm te geven, gaat de komende periode gebeuren. Samen met het team aan de slag. Wat past bij onze visie en hoe gaan we dit zo optimaal mogelijk in elkaar laten passen? Een mooie uitdaging derhalve! De verwachting is dat we in augustus/september 2014 met de bouw kunnen starten. En nog meer goed nieuws te melden! Het bleef de laatste tijd oorverdovend stil rondom mijn ingeleverde digitale herkansing voor leerlijn 1. ("Houston, we have a problem!) Blijkbaar zweefde mijn paper ergens in de MLE dampkring tussen al dat ruimte-afval en het groot aantal concepten en satellieten. Gisteren is mijn paper veilig geland op MLE bodem (touch down) en bleek 'opleidingsproof' te zijn! ("Roger, kopy that!") Hoera, mijn eerste studiepunten zijn formeel binnen! Mijn tweede feestje van de week! :) En de derde dan? Die vierde ik samen met mijn MLE collega's Mike, Jolanda en Sebastiaan S. op donderdagochtend j.l. (Jolanda refereerde hier al aan in haar blog) Een feestje dus om deze collega's welkom te heten op Marcoen in Dorst en ook om de school van Sebastiaan officieel aan de binnenkant te mogen aanschouwen. Veel geleerd weer van elkaar en erg inspirerend! :) Een zee van onderwerpen passeerden de revue. Van coöperatief leren, naar divergent leren, terug naar de zeecontainers en de gemeenschappelijke visie van de leerpleinen. Het was de moeite waard in ieder geval. Binnenkort nemen we een kijkje in Etten-leur en Halsteren. Oh ja, ik heb ook nog een (stilzwijgende) afspraak staan met René om zijn school te gaan bezoeken in Tilburg! Druk maar erg leuk programma de komende tijd! Wat is schoolleider zijn toch een mooi vak! Iedere dag probeer ik er een feestje van te maken! :) (Alleen of met collega's) En als je een feestje viert moet er getrakteerd worden, toch? Morgen bij de volgende MLE sessie neem ik gebak mee voor bij de koffie. :) Samen vieren is leuker dan in je eentje! (Hoogland, 2014)

Denk groter!

Denken, dacht, gedacht. Mensen denken de hele dag. Dit doe ik ook als een goed schoolleider betaamd. Denken gaat vaak vanzelf. Een man denkt in oplossingen en een vrouw over 1000 en één dingen. Maar toch, de verbinding is snel gelegd. Zonder ons ontwikkeld denkvermogen zouden wij nu nog rondrennen in het oerbos, jagend achter een niet te versmaden everzwijntje aan. Sommige mensen denken 24 uur per dag, non stop. Er zit dan geen uitknopje wat dan ook wel eens heel lastig kan zijn. Gelukkig heb ik daar geen last van en heb dan ook regelmatig momenten zonder dat mijn brein actief allerlei overpeinzingen en gedachtespinsels smeedt. Mijn vrouw niet, die denkt altijd wel aan iets. Pfff, ben blij dat ik niet in haar (denk)schoenen sta, lijkt mij echt heel vermoeiend... Hoewel, dank zij het denkwerk van mijn vrouw wordt er niet vaak iets over het hoofd gezien. heeft dus ook zeker wel zijn voordeel. Dit denkverhaal is overigens geboren afgelopen dinsdag, tijdens de MLE intervisiesessies over onze verbeterplannen. Daar kwam naar voren dat ik groot dacht als schoolleider. Grote ambitieuze doelen waar ik naar verlang om mijn innerlijke ik tevreden te stellen. Dit heeft ook zeker zijn valkuil, dat weet ik ook wel. Hoe haalbaar worden dingen als je groot denkt? En hoe groot is groot eigenlijk wel niet? Mijn verbeterplan had ook een groot doel en dan wil ik als rasechte doener graag hier meteen allerlei acties aan koppelen. Lekker praktisch dus, maar is dit altijd wel de goede weg? Gaandeweg de intervisiesessie merkte ik dat het steeds kleiner denken over iets ook wel eens heel effectief kan zijn. "Maak het kleiner en plaats het in perspectief!" Woorden die ik als schoolleider regelmatig uit als ik in gesprek met collega's ben. Maar doe ik dit zelf wel altijd als ik mijn doelen stel? Euh, leuke gewetensvraag. Het antwoord laat zich raden. Denk klein, zeker bij emperisch onderzoek anders zie je door de bomen het spreekwoordelijke bos niet meer! Maar toch, iets knaagt er aan mij. Er zit een bepaalde tegenstrijdigheid in. Fontys profileert zichzelf door een pakkende slogan: "Denk GROTER". Een prachtig filmpje op youtube is er gemaakt om deze titel in beelden om te zetten. Groter denken is toch ook wel handig zoals Fontys dit beschrijft. Niet voor alles, dat besef ik mij terdege. Ik zoek de gulden middenweg en gebruik het groter denken op de juiste momenten. Dit moet ik zeker blijven doen, maar niet altijd. daar ben ik nu wel achter... Een mooi 'klein' doel heb ik mijzelf gesteld voor de komende periode! :)

IJsje

Die heb ik wel verdiend na een dagje hard werken bij MLE! :)

tip

Dag collega medestudenten, Na wat speurwerk voor een geschikt onderwerp voor mijn verbeterplan heb ik een interessant proefschrift uit 2007 gevonden: Effectieve Schoolverbetering, Een studie naar de empirische evidentie voor uitgangspunten van effectieve schoolverbetering (Universiteit Utrecht) Dit uitgebreide proefschrift bevat veel interessante literatuurverwijzingen en inhoudelijk gezien past deze input prima bij het op te stellen verbeterplan. Genoemd proefschrift staat in mijn dropbox in het mapje 'verbeterplan'. Wellicht kun je het ook gebruiken. Succes eenieder met het zoeken naar een geschikt onderwerp! Groeten, Roger

Kiezen: kop of munt?

Gedurende de ochtend ben ik bezig geweest om een actueel onderwerp voor mijn verbeterplan te bedenken. Wordt het: 'het verbeteren van de opbrengsten van spelling op school?' (munt) of kies ik toch voor: 'de aanpak voor verbetering van het pedagogisch klimaat op school?' (kop) Ik gooi het 1 Euromuntstuk omhoog en laat deze keurig weer op mijn handpalm landen. Kop! Dus het pedagogisch klimaat krijgt mijn volledige aandacht de komende periode! Enthousiast ga ik op zoek naar geschikte literatuur over dit onderwerp. Al snel ontdek ik dat er veel (lees een heleboel) over geschreven is. Blijkbaar is SEO (pedagogisch klimaat)erg in trek bij de heren en dames onderzoekers. Pfff, ik ontdek steeds meer literatuur maar kom er al snel achter dat er duidelijk keuzes gemaakt moeten worden. Want wat wil ik aan het pedagogisch klimaat koppelen? Onderzoek doen naar de bron van de toename van sociaal/emotionele gedragsproblemen van onze leerlingen? Of onderzoek doen naar het feit dat leerkrachten het steeds lastiger vinden om met de groei van gestelde gedragsproblematiek om te gaan? Mijn plan de campagne wordt eerst maar eens zelf nader onderzoek doen naar het eigen schoolplan en strategisch beleidsplan in relatie tot het gekozen onderwerp. Wie weet haal ik daar nog andere input vandaan. Een SWOT opstellen van de school en wellicht een netwerkanalyse maken van andere scholen binnen de stichting is ook een goede optie. Wellicht kunnen deze collega's mij ook verder helpen tenslotte. Zoek ik gedurende het opstellen van mijn redeneerlijn in wording naar geschikte literatuur of kies ik er voor om eerst alle literatuur te verzamelen en dan pas te gaan schrijven? Ik weet het nog niet. Ondertussen lees ik de blogs van mijn medestudenten en ontdek dat zij ook aan het worstelen zijn. Gelukkig, ik ben niet de enige die zich in de chaosfase begeeft! Overigens, deze maand komt er een medewerker van de Universiteit van Utrecht langs om in de bovenbouw vragenlijsten af te nemen voor het onderzoek 'verschillen in de klas'. Een mooie kans om haar ook eens om advies te vragen over mijn gekozen onderwerp. Wellicht heeft zij nog suggesties voor literatuur of tips die ik voor mijn redeneerlijn kan gebruiken. Ik ben dan ook benieuwd straks naar de uitkomsten van dit onderzoek. Wellicht kan ik hier dan als(MLE)schoolleider mijn voordeel mee doen. Ik kijk naar het 1 Euromuntstuk en besef goed dat deze uit de goocheldoos van de kinderen komt. Het is een munt met twee koppen, elk 1 aan iedere zijde. Geen munt te bekennen dus. Toeval bestaat niet, zeggen ze altijd. Bovendien, dit is toch echt een sterk staaltje van sturing (richting) geven aan mijn eigen verbeterplan! Dat zal elk onderzoek dan ook uitwijzen.... Je moet toch iets te kiezen blijven hebben, niet waar? En als je kiest of moet kiezen, maak dan de juiste keuze. Het leven is immers een vat vol keuzes, 24 uur per dag! Of je hoeft helemaal niet te kiezen omdat je al heel goed weet in welke richting je wilt gaan. Mooie filosofische woorden om deze blog mee af te sluiten! :)